...
...
...

Op dit moment ben ik bezig met de module Navigatie vluchten. Vandaag stond vlucht 5.10 op het programma. De route gaat over een afstand van 453 km, vanaf ons vliegveld Coldstream als eerste naar Echuca in het noorden. Daarna terug via hartje Melbourne weer naar de thuisbasis terug. Echter deze vlucht verliep anders dan gepland...

Nadat Andrew (mijn instructeur) en ik aan de luchtverkeersleiding hebben doorgegeven wat ons plan is, en wanneer we terug denken te zijn (als we ons niet terug melden op een afgesproken tijd start men een zgn. "Search and Rescue" (zoektocht)), stijgen we op van vliegveld Coldstream. We zetten koers naar het noorden richting Euchuca. Als eerste moeten we de "Great Dividing Range" over. Een bergrug die Melbourne ten Noorden afschermd. De bewolking is gelukkig vandaag hoog genoeg, zodat we er makkelijk overheen kunnen. Andrew laat me laag over het terrein vliegen, waardoor het moeilijker is te navigeren. Ik heb dan minder overzicht en moet vooruit proberen te denken. De snelheid is ong. 180 km/u, dus herkenningspunten 'vliegen' snel voorbij!

We navigeren net zoals Columbus in 1500. Ik zet het toestel op een kompas koers. Na een tijdje kijken we op ons horloge en bepalen we waar op de kaart we nu vliegen. Vervolgens kijk ik naar buiten of het plaatje uit het raam klopt met de afdruk op de kaart. Het klinkt bijna té simpel voor de luchtvaart, maar het werkt uitstekend! De hele route (453 km) zullen we deze methode gebruiken.

Totdat we bij Seymour komen, want daar vertelt Andrew me dat er 'plotseling' verderop een band met dikke bewolking, slecht zicht en onweersbuien te zien is. Andrew vraagt me wat ik ga doen. Ik vertel hem dat ik graag naar Echuka had gewild, maar dat ik bang ben dat dat niet gaat lukken. Ik besluit om van Seymour rechtstreeks maar Kyneton te vliegen en daar mijn vliegplan weer op te pakken. (de rode lijn) Nu moet ik deze lijn op de kaart tekenen om de koers op te kunnen meten. Met maar één hand om potlood, lineaal en de kaart vast te houden... kom ik handen tekort. Na wat gefriemel heb ik een nieuwe te sturen koers. Na 22 minuten komen we vlak bij Kyneton uit.


Nu vervolgen we het vliegplan naar Romsey

Romsey airport. Andrew laat mij een Touch and Go (doorstart) doen.

Nu moeten we het gecontroleerde luchtruim van Melbourne binnen vliegen, om in hartje Melbourne uit te komen bij vliegveld Essendon, onze volgende bestemming. Ik moet via de radio om toestemming vragen. Dit gaat bijv. Als volgt:

"Essendon Toren, Mike-India-Sierra (dat zijn wij), at Kalkallo, 1500 feet, received Foxtrot, request airways clearance".
Essendon Toren antwoord terug met:
"Mike-India-Sierra (dat zijn wij), track direct Essendon, 1500".
We mogen het luchtruim binnen!

Essendon airport waar we landen en vervolgens taxiën om weer op te stijgen.

De rest van de vlucht leidt ons recht over het business centrum van Melbourne met de wolkenkrabbers weer veilig terug naar Coldstream.

Business centrum van Melbourne. We koersen van Essendon naar Albert Park Lake.

Soms zou ik willen dat ons vliegtuig een pauze knopje heeft, zodat ik dat kan indrukken en een poosje van het uitzicht kan genieten! Helaas ben ik vaak veel te druk om behalve een glimp meer van het uitzicht op te pikken... dus excuses voor het gebruik van Google Earth plaatjes, bij gebrek aan eigengemaakte foto's :-).

Aan het eind van de vlucht landen we weer veilig op Coldstream!

Zo leer ik zelfstandig te navigeren en in te kunnen spelen op onverwachte omstandigheden, die bij een baan als MAF piloot op kunnen duiken. Zoals bijvoorbeeld:
- gewijzigde plannen van passagiers
- radio oproep voor een medische evacuatie
- slecht weer
- defect aan het vliegtuig enz.

De onweersbuien die we op deze vlucht tegenkwamen waren een verzinsel van de instructeur.

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...