...
...
...

Semester 1 is voorbij, het zit erop. We hebben nu drie weken Semester Rest Break (vgl. kerstvakantie, het schooljaar is hier een half jaar uit fase met Nederland, vanwege de ligging op het zuidelijk halfrond) Dit is een goede tijd om eens even terug te blikken op het afgelopen half jaar dat voor ons grote veranderingen heeft betekent!



In onze herinnering zijn de eerste weken van aankomst een grote brei in onze gedachten. Chaos, tientallen nieuwe indrukken, andere taal, ander huis, ander klimaat, andere mensen, enzovoorts. Langzaamaan slaagden we erin een ritme te pakken te krijgen en ons huisje een beetje naar onze zin in te richten. Hiervoor bleek de Ikea toch echt heel handig te zijn. Gelukkig zijn we door de school goed opgevangen en doordat we op een campus leven, krijg je de community (gemeenschap) er gratis bij!



Daarna begonnen de lessen. We ervaren het als een zegen dat we deze tijd apart kunnen zetten om meer te leren over God en de Bijbel. Vooraf hadden we er veel zin in maar dachten we soms “We leven toch eigenlijk best goed als Christen” maar onze ogen zijn geopend voor het gezegde: “Je weet niet wat je niet weet”. We leren veel nieuwe dingen over de Bijbel, het meest gedrukte boek ter wereld, en over de liefde die God in Jezus heeft laten zien voor diegenen die in hem geloven. We leerden over de verschillende visies van mensen over dingen in het Nieuwe Testament. We leerden om Genesis te lezen in thema's en ontdekten dat Gods beloften aan Abraham door heel het Oude Testament terug te vinden zijn. Ook leerden we een goede kijk te ontwikkelen op de ellende die er in deze wereld heerst door o.a. de onwil van mensen om zich te houden aan de leefregels die God heeft ingesteld. We leerden wat Moslims, Boeddhisten en Hindoes geloven, wat er overeenkomt met het Christendom en hoe we kunnen reageren op verschillen. We leerden Bijbel studies schrijven en gefundeerde theologische kritiek te leveren op boeken of films en muziek. We hebben ontdekt dat we nooit uitgeleerd raken over de grote God die zich in de Bijbel openbaart! En ook hebben we ontdekt dat er zoveel rijkdom aan kennis in de Bijbel te vinden is. In de vakken die meer op zending gericht zijn hebben we geleerd over verschillende missie strategieën zoals ' kerk-planten' en over de geschiedenis van de zendelingen die begon bij de discipelen. Ook hebben we geleerd om ' out of the blue' een getuigenis te kunnen geven over wat Jezus in ons leven heeft gedaan.

Het komende semester wordt het laatste semester van de Bijbel school. In die zin komt het einde een beetje in zicht. Op 11 januari om 8.15 begint de vliegopleiding van René, wat het begin van het tweede jaar zal inluiden. René kijkt daar al naar uit! Janneke is ook al plannen aan het maken, want ze probeert haar diploma's verpleegkunde om te zetten naar de Australische equivalent. Dat is niet iets wat over één nacht ijs gebeurt, want letterlijk elk document moet door een officieel vertaalbureau worden vertaald en daarna van een echtheidskenmerk worden voorzien door een notaris of advocaat... dat kost ook nog eens een lieve duit! Maar ja, als verpleegkundige werk je met mensen en men wil dan toch graag zeker weten of je kwalificaties echt zijn. Ook zal ze nogmaals een Engelse test moeten afleggen om een gemiddelde score van een 7 te krijgen.

Volgende week deel II van de terugblik.

AcrobatRondzendbrief no. 5

Sneeuw in Australië • Australian Centre for Mission Aviation • Camp • Jeugd groep • MAF Australië • Verhuizing • World Religions • ThuisFrontCommissie •

 

Nu het bij jullie zomer is en jullie vast ook wel last hebben van deze kleine zwarte diertjes is het bij ons nu winter. Je zou denken dat je er dan vanaf was maar het tegendeel is waar. Voor we naar Australie vertrokken kregen we de tip om veel tupperware bakjes mee te nemen en het is maar goed dat we dat gedaan hebben!

Ik weet niet hoe ze het doen maar ze krijgen het iedere keer weer voor elkaar om iets te vinden wat ze lekker vinden. Onze pasta en pindakaas hebben vanuit de pot al overgeschept in een tupperware bakje. Onze chips moet na opening ook in tupperware want dat vinden ze blijkbaar ook heerlijk (wisten jullie dat? chips!) 

We gebruiken om ervan af te komen een soort organisch vergif wat ze mee het nest in nemen.

Ze vinden Ant-Rid ("mierenverwijderaar") erg lekker!

Maar net als we denken een nest te hebben uitgeroeid zit er wel weer ergens anders een nest, of een gaatje waar ze uit komen kruipen. En als je niet genoeg van dat spul neerlegt en ze niet allemaal dood zijn, beginnen ze met het opruimen van hun doden. Dat betekent dat nu een aantal weken onze badkuip een mierenbegraafplaats is. 

Mierenbegraafplaats

Om jullie even te laten weten dat wij geen vreselijke viespeuken zijn ;-), alle andere married couples hebben er ook last van. Een aantal van hen heeft een eigen koelkastje waar ze nu zelfs de suikerpot inzetten.

 

Afgelopen weekend hadden we de auto van de Australische buurtjes (Ian en Adele) tot onze beschikking. We zijn samen naar het verbrande stadje Marysville gereden. Om daar te komen moesten we door een groot stuk bos rijden, vol met mooie varens en hoge gum trees (Eucalyptus bomen). We konden het niet laten om als binnendoor weggetje de DON road te nemen, door de DON valley. Het bleek ook nog eens een prachtige weg te zijn. Nu het hier in de winter regent is alles mooi groen en vochtig en er zijn kleine stroompjes tussen de varens door. Het was net alsof we door droomvlucht van de Efteling heen reden.

Hoe dichter we bij Marysville kwamen hoe meer we de verbrande bomen ziet. Hier in Australie blijven de gum trees gewoon groen in de winter, maar als ze verbrand zijn is de stam zwart en de bladeren helemaal bruin. Het mooie van deze bomen is dat ze gebouwd zijn op vuur. Europese bomen verbranden helemaal en zijn daarna dood, maar deze bomen hebben een geweldige overlevingsdrang. Nu, 4 maanden na de bush fires zie je dat uit alle takken en de bast allemaal fel groene kleine takjes met bladeren gaan groeien. Men noemt dit ' fur sticks' (bont stokjes). Aan de vorm van de fursticks kan je zien hoe lang het geleden is dat de boom verbrand is geweest. Deze sticks groeien namelijk uiteindelijk weer uit in nieuwe takken. Een prachtig gezicht, de zwarte boom omgeven door fel groene bladeren. De gum tree verliest ook elk jaar een laag bast, je ziet dan lange slierten dun hout naar beneden hangen. Het voordeel is dat ze dus hun verbrande zwarte bast weer erg snel kwijt zijn.

2 maanden geleden was ik samen met Adele ook al in Marysville wezen kijken, toen lag er nog overal puin van de huizen en waren ze net begonnen met opruimen. Nu waren veel plaatsen waar huizen hadden gestaan al opgeruimd. Op 1 plek waren ze zelfs al opnieuw begonnen met bouwen! Maar desondanks dat is het nog erg schokkend om rond te lopen in Marysville, zoveel huizen plat. Het lijkt net alsof je door oorlogsgebied heen loopt. Op verschillende plaatsen zag je ook een Australische vlag. We dachten dat men dat deed als eerbetoon voor degene die daar omgekomen is.

De bakkerij in Marysville is een van de weinige gebouwen die nog overeind staat. We zijn daar even gestopt en hebben wat gegeten. Het was enorm druk in de bakkerij! Zo heeft het dorp toch nog een beetje werkgelegenheid en inkomsten. De bakkerijen zijn hier een soort koffie met gebak gelegenheid. En gebak maken dat kunnen de Australiers! Ze zijn hier dol op slices, plaatkoek dus. Ze hebben ze in allerlei smaken, heerlijk.

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...