...
...
...

Onze eerste week in Australië is gelijk een week van heftige uitersten. Niet alleen voor ons door het wennen aan een andere cultuur en taal maar vooral vanwege het klimaat. Terwijl het uitzonderlijk veel sneeuwde in Engeland had Melbourne, waar wij wonen, de heetste dag ooit gemeten. 46,4°C! In de buitenwijken was het zelfs nog meer. Nooit geweten dat het zo heet kon zijn. We hebben de hele dag binnen gezeten en alleen een spelletje gedaan, al hangend op een stoel met een ventilator op ons gericht. Als je naar buiten stapte omarmde de hitte je, net alsof je je hand in een verwarmde oven steekt. Er waaide een harde wind, in Nederland zou die wind alleen met die kracht waaien als het heel hard stormde en regende. Hier was het een verzengend hete wind. Je moest regelmatig met je ogen knipperen omdat je traanvocht gewoon opdroogde!


Door de extreme hitte en de harde wind waren de condities voor bosbranden extreem slecht. Bosbranden zijn in Australië normaal in de zomer. Het is zelfs zo dat sommige zaden vuur nodig hebben om te ontkiemen. Maar met deze omstandigheden groeiden de brandjes uit tot gevaarlijke, grote en oncontroleerbare branden. Vanuit ons huis kijken we een vallei in, we zitten namelijk boven op een berg. Afgelopen zaterdag zagen we het steeds donkerder worden. In Nederland zou je denken dat het gaat regenen, maar de lucht was hier geel/bruin van kleur. We realiseerde ons dat het bosbranden waren. Tijdens het spelen van ons spelletje samen met Nederlandse vrienden, zagen we vanuit ons raam een grote rookwolk ontstaan in de verte op een van de bergen. Toen we steeds meer rook zagen ontstaan kwamen er meer en meer mensen naar buiten om te kijken. De sfeer was bedrukt en angstaanjagend tegelijk. Je kon de rook ruiken.

Naar mate de tijd verstreek hoorden we van verwoestingen van huizen, dorpen en ook dodelijke slachtoffers. Regelmatig verschenen er nieuwe rookpluimen. En we dachten dat er bij elke rookpluim weer een nieuw huis in vlammen opging. Op een gegeven moment rende iedereen naar buiten omdat we vlakbij in het dal een grote rookwolk zagen die het hele dal in rook hulde. Iedereen dacht dat er vlakbij een brand was uitgebroken maar gelukkig bleek het stof te zijn van de leisteengroeve onderaan de heuvel. De hele afgraving werd leeggeblazen, zoveel wind was er. Toen we weer naar binnen gingen waren onze bloten voeten een beetje zwart van de as en het stof. Ook lag er binnen op de wastafel wat stof vermengt met as wat door het raam naar binnen was gewaaid.

 

 

Een van de talloze brandjes die we overal in de omgeving zien.


Rond een uur of 7 's avonds koelde het plotseling behoorlijk af en ging de wind liggen, er viel zelfs kort een beetje regen. De volgende dag was het zondag en in elke dienst werd er gebeden voor mensen die hun geliefden of hun huis hadden verloren. Overal op het nieuws werd melding gemaakt van de vreselijke bosbranden. Deze zijn zelfs de ergste ooit in Australië.

 

 
In de heuvels zijn iedere dag nog talloze brandjes te zien.

Nu is het donderdag en nog steeds zien we rook pluimen aan horizon, de wind is weer harder gaan waaien alhoewel de temperatuur nu lekker is. We horen op de tv dat de branden nog steeds niet onder controle zijn. Het dodental is opgelopen boven de 180. Veel mensen vonden de dood terwijl ze probeerden te vluchten in hun auto.
Al met al een week met hele heftige uitersten, de bushfires aan de ene kant en het begin van een nieuw leven aan de andere kant.

 



Amsterdam - Melbourne from Rene.Janneke on Vimeo.

Een kort video verslag van de reis naar Melbourne.

Australië

Daar zitten we dan, in het verre, warme Australië.  Afgelopen vrijdag nacht kwamen we aan na een lange vlucht. We vlogen samen met twee andere Nederlandse stellen, familie Paas en familie Bakker en een heleboel bagage. De vlucht verliep zonder problemen. En we kwamen overal makkelijk door de douane, als er kleine kinderen bij zijn dan zijn ze erg behulpzaam.

We kwamen hier aan met een koelere bries. Het zijn de heetste weken in honderd jaar geweest en daar maken we nu nog een vleugje van mee. Met temperaturen tot 40 graden. Lekker warm dus. We dachten erg wit te zijn vanuit het koude Nederland maar dat viel alles mee, de aussies blijven meestal uit de zon dus zijn soms net zo wit als ons! Ook dachten we dat wij een temperatuurshock meemaakten maar naast ons op nummer 4 (wij zitten op nummer 2) zit een stel uit Rusland waar het momenteel -30 is!

Het engels praten gaat ons redelijk goed af, we hebben nu nog geen lessen gevolgd dus we zijn benieuwd  hoe dat zal gaan. Je hebt dan natuurlijk te maken met veel meer moeilijke woorden. Tot nu toe hebben we nog geen grote blunders meegemaakt behalve dan dat Janneke de hor een ventilator noemde (a “fan” in plaats van een "fly screen"). Ze korten hier alle woorden af. De australieërs zijn aussies, Tasmania is Tazzy, een tas is een port (van portable bag) en een barbecue is een barbie.

Ook de natuur is hier heel anders. De eerste avond keken we omhoog en zagen het sterrenbeeld Orion, maar wel op zijn kop! Ze hebben hier veel mooie vogels, die overal rondlopen. We hebben een paar foto's gemaakt.

 


 

Ook hebben we de eerste spin gezien. In de common room (een soort gezamenlijke huiskamer in één van de huisjes) zat een hele grote. En omdat wij niet wisten of die gevaarlijk was (te veel discovery gekeken?) riepen we onze naaste buren erbij. Zij zijn aussies. Met een diepe zucht kwamen ze kijken en vonden het maar een kleintje. De spin was 3x zo groot als een grote kruisspin! Gelukkig kon deze spin geen kwaad en werd ie vakkundig doodgeslagen met een slipper.

Deze week hebben we wat oriëntatie lessen, over cultuurverschillen e.d.

 


 

Volgende week zullen we starten met een introductieweek voor alle studenten. We zijn zeer benieuwd en hebben er zin in om allerlei mensen te ontmoeten.

We zijn nog wat aan het zoeken naar een goede internetverbinding dus we zijn nog niet regelmatig online om te skypen. We doen ons best om zo snel mogelijk een goede aansluiting te regelen.
Dat was het voor nu, om om zijn aussies te zeggen: See ya around!

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...