...
...
...

Ik ben terug in de Linkerstoel! We zijn gevraagd om twee weken in te vallen op Milingimbi, terwijl de piloot die hier normaal gestationeerd is een Taal & Cultuur cursus doet. Het is een prettige afwisseling van de soms saaie kantoordagen, die desondanks interessant zijn op hun eigen manier. Begrijp me niet verkeerd ik heb veel plezier in mijn nieuwe rol als Crew Training Manager!

  

En dus vlieg ik weer met passagiers. De eerste vlucht is het terugvliegen van Aboriginal kinderen van een reis naar Darwin. Deze kinderen hadden erg goed gepresteerd in de sportcompetitie op hun school in de verschillende Aboriginal dorpen en daarom kregen ze een ticket naar een huldiging in Darwin. Ze werden met een bus gebracht voorzover er wegen waren en het is mijn taak om ze terug te brengen naar huis over het laatste stuk, waar geen wegen zijn.

Ik vlieg naar het vliegveld waar de bus zal arriveren. Geen passagiers. Een paar telefoontjes later wordt duidelijk dat de bus een vertraging heeft van ongeveer een uur. Nu begint een andere belangrijk onderdeel van het werk: wachten op passagiers.

 

Uiteindelijk komt de bus. Ik weeg iedereen en het blijkt dat ik de zeven tieners mee kan nemen, maar niet al hun bagage. Overgewicht! Nu begint een ander belangrijk deel van mijn werk: de passagiers vertellen dat we niet alles mee kunnen nemen! Gelukkig is het probleem makkelijk opgelost. De bus neemt de tassen van sommige kinderen mee naar een ander dorp waar we regelmatig naartoe vliegen. MAF zal ervoor zorgen dat de tassen op de volgende vlucht gezet worden, om weer verenigd te worden met de kinderen.

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...