...
...
...

Mijn laatste landing van vandaag is op Moorroongga Eiland. Vroeger vloog ik hier veel en het is fijn om weer over het kleine eiland in de oceaan te vliegen. Ik land, stap uit en begin met het voorbereiden van het papierwerk voor de terugvlucht, terwijl ik wacht op de passagiers.

Kort daarna hoor ik een auto naderen. Ik sta met mijn rug naar de zandweg die van het kleine dorpje naar de landingsbaan leidt. Als de auto stopt hoor ik opgewonden stemmen: "Wie is die piloot?", "René?", "Of een nieuwe piloot", "Of René?". Als ik dit hoor draai ik om en ze herkennen mij: "René!!!!". Ze komen uit de auto en schudden mijn hand en zeggen aardige dingen. Een van hen is mijn moeder (ik heb vele moeders volgens de Aboriginal familiebanden), sommigen zijn broers en zussen, en een neef. Ze zeggen dat ze zich zorgen over me hebben gemaakt en aan me gedacht hebben sinds ik weg was.

Ik heb deze mensen 3,5 jaar gediend terwijl ik op Milingimbi was gestationeerd en ik vind het erg bemoedigend om deze kleine blijk van waardering te ontvangen die zo zeldzaam is in Aboriginal cultuur.

Ze willen foto's met me maken en natuurlijk zorg ik dat ik een kopie van de foto's krijg. Dat was een bijzondere laatste vlucht van de week.

 

 

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...