...
...
...

Vandaag vlieg ik in het programma. Mijn eerste vlucht is het afdroppen van een paar onderwijzers in het Aboriginal bush dorpje Gan Gan. Ze zullen er de week doorbrengen met het lesgeven aan de kinderen. We zullen ze vrijdag weer oppikken.

Vervolgens vlieg ik naar Wulwulwuy. Als ik aankom is er niemand op de airstrip, en ik loop het dorp in en vraag rond. Ik word verwezen naar een oudere man die mijn passagier blijkt te zijn. Als we naar het vliegtuig lopen komen meer mensen opdagen. Uiteindelijk sluit ik de deuren achter vijf volwassenen en twee baby's! We taxiën uit terwijl ik mijn checks afrond.

De startbaan bij dit dorpje gaat eerst bergopwaarts, dan een vlak stuk in het midden, en dan weer bergafwaarts. In het midden kruist een voertuigspoor dat toegang geeft tot het dorpje de startbaan. Als ik opgelijnd sta voor de take-off kan ik niet verder zien dan de top van de heuvel. Het voertuigspoor kan ik ook niet zien. Het betekent dat je al bij het uittaxiën een goede blik op het weggetje werpt.

Ik geef volgas en de 300 paardekrachten komen tot leven. De snelheid neemt toe en terwijl we de heuvel opsnellen komt meer van de startbaan in zicht. Mijn adem stokt. Er staat een auto op de startbaan! Een witte 4x4. Ik trek directhet gas dicht en trap op de remmen. We komen tot stilstand, gelukkig een eind voordat we bij de auto aankomen.

Mijn volgende vlucht is wat we een 'lichaamstransport' (body charter) noemen.
Een Aboriginal begrafenis vraagt weken van voorbereiding. Belangrijke familie of clanleden moeten arriveren om deel te nemen aan de ceremonie. Omdat de dorpjes zo afgelegen liggen vergt dit tijd. Gedurende deze tijd moet de overledene 'bewaard' worden. Dit wordt gedaan door het lichaam uit te vliegen naar Gove of Darwin, waar het wordt bewaard tot de familie klaar is voor de begrafenis. Dan wordt het lichaam uit het mortuarium gehaald en uitgevlogen naar de gemeenschap.

Het blijkt dat ik de overledene ken uit onze tijd in Milingimbi. Hij nam deel aan het natuurbeheersprogramma (Ranger program) en ik vloog hem regelmatig uit om werk te doen in de omliggende dorpjes. Ik zie het als privilege om deze man een laatste keer te vliegen, terug naar zijn familie en traditionele land. Onderweg vliegen we over een dorp waar familieleden wonen. Ik cirkel in de lucht als vaarwel voor de familieleden die er wonen. Na twee rondjes vlieg ik door om deze man naar zijn laatste rustplaats te brengen.


Laatste rustplaats, een afgelegen Aboriginal gemeenschap, zijn traditionele land.

Weer 33° Overwegend Zonnig

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...