...
...
...

Nog een paar weekjes voordat ons kleintje geboren wordt. Alles is er klaar voor, alleen de tas voor het ziekenhuis moet nog worden ingepakt. Een hele verandering die voor ons ligt, voor ons beiden erg spannend en ook wel een beetje eng.De babykamer is helemaal ingericht met veel gekregen spullen en dingen uit de tweedehands winkels. Ook ben ik (Janneke) een beetje creatief bezig geweest en heb bijvoorbeeld een schoenendoos gedecoreerd met stof zodat het een leuke opberg doos is geworden voor de sokjes. Aanstaande vrijdag wordt er een babyshower voor mij georganiseerd. Alle vrouwen van de campus komen dan samen om spelletjes te doen die allemaal met de baby te maken hebben. Ook neemt iedereen een kadootje mee, ik ben benieuwd!

Vorige week heb ik mijn diploma uitreiking gehad van Certificate IV in Ministries. René krijgt dit certificaat tegerlijkertijd met zijn vliegdiploma eind dit jaar. Een diploma uitreiking hier is erg officieel. Iedereen krijgt een soort toga om en aan de kleuren en soms de hoeden kan je zien welke graad er behaald is. Geel en zwart met een baret is bijvoorbeeld een doktor titel. Ik kreeg gewoon een zwarte toga aan, met m'n zwangere buik die eruit stak! Terwijl onze namen werden afgeroepen en we een voor een gefeliciteerd werden werd er een foto op het scherm geprojecteerd en werd er een klein stukje voor gelezen over de persoon. Dit stukje hadden we zelf in moeten dienen en vertelde in het kort wat ik gedaan had, hoe ik dat vond en wat onze plannen zijn voor de toekomst. Het was ook erg leuk om na de plechtigheid weer bij te praten met een goede vriendin van vorig jaar. Nieuwe vrienden maken en afscheid van hen nemen na vaak een korte tijd gaat vanaf nu deel uitmaken van ons leven. Ik realiseer me dat maar het is niet makkelijk.

Mijn dagen zien er verder aardig rustig uit, dat moet ook wel want met zo'n dikke buik is de energie ook aardig snel op. Ik ga nog 1 ochtend in de week naar Coldstream om administratief werk te doen, momenteel zijn we bezig een kleine conferentie te organiseren voor careerplanners van middelbare scholen, dit om ACMA te promoten. Ook ben ik nog de laatste dingen aan het afronden voor het Community Activity Team van BCV waar ik als student leader bij betrokken ben. Verder vul ik mijn tijd met sociale contacten op de campus en het leren kennen van de nieuwe studenten. Af en toe nog wat huishouden natuurlijk. Ook probeer ik zo nu en dan wat nieuwe recepten uit van koekjes en muffins, want australiers kunnen erg goed cakes, taarten en koekjes bakken. Dessert betekent meestal dat je na je dinner een stukje cake/taart met cream of custard (soort vla) eet. Erg lekker. Gewone toetjes zoals wij in nederland kennen, dus de yoghurt en vla kennen ze hier niet zo, yoghurt is altijd volle slagroom-achtige yoghurt en met een smaakje, en ook erg duur. Als we terug in Nederland zijn ga ik zeker een bakje gewone dunne zure yoghurt eten!

Vorige week ben ik (René) solo gegaan in één van de vliegtuigen van de vliegschool. Een senior instructeur van de vliegschool deed eerst een checkvlucht, en daarna mocht ik zelf een rondje doen. 's Morgens was het nog spannend of het wel zou gaan gebeuren, want bij de dagelijkse inspectie had ik een probleem ontdekt waardoor er op een gegeven moment drie engineers rond het toestel stonden om te kijken of het wel luchtwaardig was! Ik was even bang dat het niet meer plaats zou gaan vinden, maar na een uurtje gaf men het toestel vrij, en kon ik alsnog de lucht in. Van te voren had ik Janneke op de hoogte gesteld en het was heel leuk dat zij er ook bij kon zijn!

Hieronder een filmpje geschoten door één van mijn medestudenten.


First Solo in "Charlie-Mike-Zulu".

Op dit moment werk ik alweer toe naar de volgende stap, wat een solovlucht naar de "trainingarea" is, een gebied ter grootte van ong. 800 km2 ten zuidoosten van Coldstream. A.s. maandag hebben we daar een theorieexamen voor en in de rest van de week zullen de bijbehorende vluchten plaatsvinden.

6:37, de wekker gaat. Vannacht was het weer warm (28 graden). Gelukkig toch lekker geslapen. Ik maak ontbijt & lunch, bestudeer enkele Spreuken m.b.v. the New Bible Commentary, doe wat fysieke training en om 7:45 ben ik klaar om naar Coldstream (het vliegveld) te vertrekken. Met 4 studenten carpoolen we, zodat de vrouwen ook auto's ter beschikking hebben en om kosten te besparen.
Op het programma (dat gemaakt wordt door Arjan Bijl) staat dat ik vandaag om half twaalf zal vliegen en dat er vanmiddag een briefing is van 2 uur.


Op Coldstream  beginnen we de dag met devotions (bezinning). Een klasgenoot vertelt hoe een Bijbelgedeelte (Spr 3:5-7) hem en zijn vrouw troost heeft gegeven. We sluiten af met bidden voor oud-studenten en Mission Aviation in het algemeen.


De rest van de ochtend besteed ik aan zelfstudie over het gebruik van de radio. Tussendoor ga ik even naar buiten om te kijken naar klasgenoten die het landen (circuit vliegen) aan het oefenen zijn. Ondertussen is het gaan regenen. Ik vraag me af of mijn vlucht nog door zal gaan.
Tegen twaalven is mijn instructeur geland en vraag ik hem wat hij wil. Hij denkt dat het nog kan. Het zicht is ondanks de regen goed genoeg. Volgens hem geeft het het echte "mission aviation gevoel": landen met regendruppels op de voorruit!


De instructeur en ik gaan 10 minuten zitten en hij vertelt me wat we deze vlucht gaan doen. Het is vlucht 1.11 van het vliegprogramma en gisteravond heb ik me er op voorbereid. Emergencies (noodsituaties) staan op het programma. Dit wordt een pittige vlucht!


We lopen naar het vliegtuig (in de regen) en beginnen het klaar te maken voor de vlucht. Mijn instructeur confronteert me gelijk met een noodscenario: "de motor vliegt in brand als je aan het starten bent. Vertel me wat je doet?" Diverse handelingen later sta ik met een brandblusser in mijn hand naast het vliegtuig om de zogenaamde fik te doven. Vals alarm.
In willekeurige volgorde komen vervolgens de volgende scenario's aan bod:
- "Er komt rook uit het instrumentenpaneel en je ruikt een brandlucht"
- "Er taxiet opeens een vliegtuig voor je langs"
- "Een passagier laat een sigaret vallen en die begint te smeulen op het tapijt"
- "De motor valt uit vlak na de take-off"
- "De radio doet het niet meer"
- "De motor valt deels uit tijdens de nadering"
- "Het zijraampje vliegt open tijdens de start"
- "De motor vliegt in brand tijdens de nadering"
- "Landen met een platte band"
- "Landen met een defecte rechterrem"
- "De landingskleppen werken niet meer"
Nadat de instructeur het probleem had geintroduceerd was de standaard vraag: "Wat ga je doen?" Soms demonstreerde hij de handelingen. Het werd zo echt gemaakt als veilig mogelijk is. Op een hoogte van 200m. na de take-off trok hij het gas dicht, met als gevolg dat we niet meer stegen, maar snel gingen dalen! Snel bedenken waar je in zo'n situatie dan kan landen! Hij liet ook plots mijn raampje openklappen tijdens de start.
Na de les was ik bekaf. Mijn hersens waren gefrituurd zoals ze dat hier zo mooi zeggen!


De briefing 's middags was ter voorbereiding op het pre-solo examen dat we volgende week hebben. Daarna zullen de meesten van ons voor het eerst zonder instructeur een rondje om het vliegveld doen.
Het was een erg intensieve maar ook een erg leerzame dag op de MAF vliegschool. Vanavond ga ik nog een uur studeren voor de theorieles van de volgende dag.

Mijn medestudenten

Verhuisd

Inmiddels zijn we verhuisd naar een grotere unit. We hebben nu een huiskamer en een keuken! We zijn druk bezig geweest met 'opshoppen' in tweedehands-winkels voor alle dingen die we nu nodig hebben zoals banken en keukenspullen. Het is heel gaaf om te merken dat God ook in materiële zin voor ons zorgt zodat we twee goede en goedkope banken konden vinden. Australische opshops hebben wat meubels betreft voor Nederlandse maatstaven veel oude en uitgeleefde dingen staan maar hier is dat normaal. We zijn dus erg blij met onze redelijk goede banken. Ook krijgen we een eettafel met stoelen gratis en hebben we zelfs een frietpan gekregen! Lekker op z'n Nederlands zaterdag frietjes eten.

We zitten nu twee weken in deze woning maar we genieten elke dag van het uitzicht en van onze eigen keuken! Over een paar weken zal ik het misschien niet meer zeggen maar nu vind ik het heerlijk om weer zelf te kunnen koken.


Videootje van onze nieuwe unit

 

Baby

Nooit geweten hoe hard een zwangere buik groeit! Het is nu duidelijk te zien dat we een kindje verwachten.

We zijn zo langzamerhand de baby kamerspullen aan het verzamelen en door alle kadootjes vanuit Nederland hebben we al heel wat rompertjes gekregen. Erg bedankt allemaal.

 

Vliegopleiding

De eerste week zit erop! Het was ontzettend intensief. De nieuwe omgeving, nieuwe mensen leren kennen, vliegtheorie, de praktijk. We kregen overdag heel veel informatie over ons uitgestort, en 's avonds was ik bezig met lezen van de theorie voor de vlucht van de volgende dag.

De sfeer op het Australian Centre for Mission Aviation (ACMA) is erg goed. De manier waarop de staff de studenten begeleidt en de manier waarop de studenten met elkaar omgaan is erg bemoedigend.

Maandag en dinsdag stonden in het teken van huishoudelijke zaken, maar woensdag en donderdag zijn vlucht 1.1 en 1.2 van het vliegprogramma gedaan. Het vliegprogramma begint met de module “to first solo” (naar eerste solovlucht). In totaal zijn dit 13 vluchten, waarin ik stap voor stap door mijn instructeur, Andrew Little, wordt aangeleerd hoe MAF wil dat je het vliegtuig veilig en naar wens bestuurt.

Iedere dag begint met een stukje gezamenlijke bezinning waarbij alle staff en studenten bijeen zijn en elke dag één van ons iets vertelt over wat God in zijn of haar leven heeft gedaan. Daarna wordt er samen gebeden. De rest van de dag is ingedeeld in “slots” (tijdblokken). Voor één vlucht is een slot van twee uur ingedeeld. Aan het eind van de dag wordt het programma voor de volgende dag bekend gemaakt, waarop ik kan zien hoe laat mijn slot voor de volgende dag zal zijn.

Ter voorbereiding op iedere vlucht is er een klassikale “long briefing”. Op het moment dat de tijd van mijn vlucht dan is aangebroken, zoek ik de instructeur op die vervolgens nog een korte briefing van ong. 15 minuten voorafgaand aan de vlucht geeft. Vervolgens vertrekken ik en de instructeur naar het vliegtuig om de vlucht uit te voeren.

Ik vind het erg bijzonder om het vliegen nu op deze manier weer op te pakken! Vliegen in Australië is wel anders dan in Nederland. Het landschap is “rommeliger”, overal glooiend, en her en der bergachtig. De “training area” van de vliegschool is een gebied ten oosten van Lilydale, ter grootte van 50 x 35 km, waarin we tot een hoogte van 6000 ft (2 km) kunnen oefenen. Best wat ruimte dus, maar tijdens een vlucht vliegen we wel een paar keer heen en weer!

Vrijdagmiddag is het weekly duties (wekelijkse taken). Elke week veranderen de taken en dit keer mocht ik de vliegtuigen wassen. Ik kwam er goed vanaf deze keer, want twee van de drie toestellen waren de hele middag in de lucht voor vlieglessen...

 

 

 

 

 

 

Instagram

...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...
...